خرافه های ازدواج در فیلم “من و شارمین”

داستان فیلم « من و شارمین » به کارگردانی بیژن شیرمرز مربوط به تینا (ویشکا آسایش) دختری است که براساس خرافات، منتظر حضور فردی به نام شارمین کوپال است تا به زندگی اش وارد شود و با او ازدواج نماید. او در ادامه داستان از طریق فسبوک با مردی (پژمان بازغی) آشنا می شود و…

به گزارش مووی مگ؛ بیژن شیرمرز  کارگردان کم کاری هست که پیش از این در سال ۱۳۹۲ اثری تحت عنوان « لعنتی خنده دار » را با حضور بازیگرانی چون شهرام قائدی و سمانه پاکدل ساخته است.

ویشکا آسایش که در سالهای اخیر بسیار فعال بوده و در فیلم پرفروش امسال یعنی « نهنگ عنبر ۲ » نیز حضور داشته، بازیگر نقش اصلی فیلم است. پژمان بازغی و سحر قریشی پرکار نیز دیگر بازیگران فیلم هستند. گوهر خیراندیش هم در فیلم حضور دارد.

« من و شارمین » اثر سطحی است اما بهرحال، به سمت ابتذال پیش نمی رود و با متوسل شدن به شوخی های جنسی، سعی در جذب مخاطبش ندارد.

اما در فیلم منو شارمین جزئیاتی در فیلم وجود ندارد که بتواند مخاطب را تا انتهای داستان جذب نماید. روند کلی داستان تکرار کلیشه های بهم رساندن یک مرد و زن نامتناجس است که در سالهای اخیر در سینمای ایران رونق داشته است، بدون هیچ نوآوری خاصی.

« من و شارمین» در هنگام فیلمبرداری صحنه های معدودی که نیاز به حضور بدلکار هست، بسیار ناامید کننده است. به یاد بیاورید سکانس پریدن از روی میله ها که سایز متفاوت بدلکار و سحر قریشی مخاطب را به تعجب می اندازد!

پژمان بازغی و ویشکا اسایش بازیهای خشک و ناامید کننده ای از خود به نمایش گذاشته اند. اصولاً جای دادن بازغی در چارچوبی که فیلم مد نظر داشته، اشتباه بزرگی بوده و منجر به ارائه بازیهای ناامید کننده دو بازیگر فیلم شده است. دیگر بازیگران فیلم از جمله سحر قریشی و مجید صالحی نیز همانی هستند که در سالهای اخیر بوده اند. و همچنین فیلم در تدوین نیز دچار ایرادات فراوانی است که به چشم مخاطب می آید.

« من و شارمین » شاخصه های یک فیلم سینمایی را به همراه ندارد و بیشتر مناسب تلویزیون می باشد. فیلم اگرچه سعی در مبارزه با خرافه پرستی دارد و از این حیث اثر قابل احترامی است، اما در ساخت اثر از مولفه های سینمایی استفاده نشده و بطور خلاصه، به سختی مخاطب را با خود همراه می سازد.

بابک مهرورز

نظر دهید

بیشترین نظرات دریافتی